Obróbka powierzchni płaskich

Operacja zgrubna odpowiada za większość objętości skrawania. Specjalne strategie frezowania, takie jak obróbka z dużym posuwem lub frezowanie trochoidalne, mogą skrócić czas obróbki, a tym samym zwiększyć ekonomiczność. Oprócz narzędzi z płytkami skrawającymi i frezami z węglika spiekanego stosuje się frezy o wysokiej wydajności ze specjalną geometrią zgrubną.

Po obróbce zgrubnej użytkownicy w drugim etapie obróbki obrabiają pozostały materiał, zwłaszcza w narożnikach i wnękach, do możliwie stałego naddatku. Z reguły stosuje się narzędzia z promieniem narożnym lub frezy o wysokim posuwie. W razie potrzeby pozostały materiał w narożnikach można również usunąć za pomocą frezu kulistego.

W przypadku wysokich wymagań dotyczących dokładności wymiarowej i jakości powierzchni przed wykańczaniem zaleca się obróbkę półwykańczającą. Dzięki obróbce wstępnej wykańczającej obróbka zbliża się do ostatecznego profilu kształtu. Celem jest uzyskanie możliwie stałej ilości materiału resztkowego, aby umożliwić szybkie wykańczanie przy wysokich wymaganiach dotyczących jakości powierzchni. Nadmiar po obróbce zgrubnej wynosi około 0,5-1 mm w przypadku materiałów hartowanych i 0,03-0,5 mm w przypadku materiałów miękkich. Po obróbce wstępnej stałe nadmiary wynoszą 0,05-0,1 mm w przypadku materiałów hartowanych i 0,1-0,3 mm w przypadku materiałów miękkich.

Frezowanie wykańczające usuwa pozostały nadmiar materiału, aby uzyskać ostateczny kształt. Po wstępnym frezowaniu wynosi on 0,05-0,1 mm w przypadku materiałów hartowanych lub 0,1-0,3 mm w przypadku materiałów miękkich. W zależności od ostatecznych konturów obrabianego przedmiotu, należy wybrać frezy kuliste i/lub narożne.